Naast mijn huis staat een grote jasmijn, ik schat dat hij een meter of 5 a 6 hoog is. Een dikke bos met takken die omhoog gaan en in deze tijd taken overladen met bloemen omhoog houden. Een prachtig gezicht en ook nog eens een heerlijke, subtiele geur.

(klik op de foto voor een vergroting)

Ik vind hem prachtig maar ook erg groot en bossig. In dit najaar gaan de bomen die er omheen staan (coniferen, hulst en laurier) er allemaal uit. Alleen de jasmijn, daar twijfel ik nog over. Wanneer ik hem laat staan komt hij in een border te staan, een beetje ongelukkig vooraan schat ik zo in. Maar goed, de border bestaat nog niet en dus kan ik daar nog wat mee spelen.

Ik ben bang dat, wanneer ik hem snoei, hij in de breedte gaat uitgroeien en vervolgens de border zal bedekken.Wanneer ik hem laat staan is hij misschien erg rommelig als al het andere hoge spul eromheen weg is. Voorlopig denk ik hem toch maar te laten staan zonder te snoeien. Misschien hier en daar een tak weghalen. Want wanneer hij zo bloeit is die waterval van witte bloemen toch wel heel erg mooi.

(klik op de foto voor een vergroting)

Ik heb het steeds zo met mijn tuintje (op jacht naar planten, die planten vervolgens in de grond stoppen, mijmeren over hoe en wat) dat ik aan mijn tuinlog helemaal niet toe kom. Margo gaf terecht aan dat ik mij er met 1 foto niet van af kon nemen. Nou, vooruit dan maar…….

Hier een foto van de situatie in februari  :
(klik op de foto’s voor een vergroting)

Vanuit dezelfde hoek de tuin in juni:

Hier een kijkje richting de keuken in februari:

en dezelfde hoek van de tuin zoals die er gisteren uitzag:

Het pad naar de voortuin, uiteraard ook weer in februari:

en het zelfde hoekje vanuit een iets andere hoek.

Aan deze kant van de tuin komt nauwelijks zon, alleen s’morgens en na 15:00u komt er wat zonlicht in dit hoekje. Dit noem ik dan ook mijn schaduwtuin.

Dit is de ‘grote’ border  zoals hij er in augustus 2009 uitzag:

En diezelfde border, maar dan een jaar later

Op de plek waar begin dit jaar nog de kliko’s stonden, staan nu kaukasische vergeetmijnietjes, geraniums en zeeuwsknoopje.

Zittend op het terras kijk ik nu over het pad richting de bijkeuken. Toen ik mijn schuurtje afbrak moest de tuinposter even ergens hangen, dat werd even tegen de muur van de bijkeuken, en eigenlijk vind ik hem daar prima hangen.

Het begint dus al aardig groen te worden in mijn tuintje. Hier en daar zijn nog wel flinke gaten en ook de randen kunnen wel wat vulling gebruiken, ik blijf dus lekker om mij heen kijken voor plantjes.

Margo gaf het al aan, er gebeurd hier niet veel, maar in de tuin des te meer. Ik heb ondertussen een boompje in de tuin gepland en er ook nog twee struiken aan toegevoegd zodat de tuin wat de hoogte in gaat. Dat was nog wel een heel gedoe. Op een zaterdagmiddag keek ik op internet of een bepaalde bomenkweker tot vijf uur open zou zijn. Dat was hij inderdaad, en hij bleek ook nog eens alle bomen en planten voor de helft van de prijs weg te doen. Nu moest ik wel gaan natuurlijk.

Met een soort van golfkarretje kon ik daar over het terrein rondrijden om vervolgens de struiken en/of bomen in de laadbak te plaatsen. Uiteindelijk vond ik een moerbei van ruim 3 meter, een kornoelje en een gelderse roos. Het was wel even passen en meten om die boom in mijn kleine agila te krijgen, de laatste anderhalf meter paste natuurlijk niet (er zat ook nog een grote pot aan) en dus reed ik voorzichtig en met geopende klep van Ens terug naar Zwolle.

De tuin krijgt meteen een wat volwassener uitstraling, maar dat hij er echt volwassen uit gaat zien zal nog wel een paar jaar duren.